Ugoda pozasądowa z kontrahentem: kiedy realnie się opłaca i na co uważać w zapisach?

Mam temat z praktyki: kontrahent zalega mi z płatnościami, a jednocześnie sygnalizuje, że może iść w restrukturyzację, więc proponuje ugodę pozasądową zamiast sądu. Z jednej strony kusi mnie szybkie dogadanie rat i jakiegoś zabezpieczenia, z drugiej boję się, że podpiszę coś, co da mu więcej czasu, a mnie zamknie drogę do dochodzenia reszty roszczeń. Jakie realne korzyści taka ugoda daje wierzycielowi i dłużnikowi w porównaniu do normalnego sporu, jeśli chodzi o odsetki, koszty i „pewność” wykonania? Najbardziej niepokoją mnie zapisy typu uznanie długu, zrzeczenie się dalszych roszczeń, kary umowne, automatyczna wymagalność całości przy jednej zwłoce i różne oświadczenia o poddaniu się egzekucji. Co w Waszej ocenie powinno się w takiej ugodzie znaleźć, a czego lepiej nie podpisywać, żeby nie pogorszyć swojej pozycji na wypadek dalszych problemów?